فقر

اسلام برخلاف مذاب دیگری که توجیه کننده فقر را مناسبات زندگی اجتماعی میدانندبزرگترین اموزش یافته مکتبش ابوذر میگوید: “وقتی فقر وارد خانه ای میشود دین از درب دیگر خارج میشود.” و یا پیامبر اسلام صل الله علیه واله که بنیانگذار مکتبیست که همه ما مسلمانان به ان اعتقاد راسخ داریم چه شیوا و ساده بیان فرموده است :"من لا معاش له لا معاد له “کسی که زندگی مادی ندارد زندگی معنوی هم نخواهد داشت:چون باشکم خالی هیچ ندارد جامعه ای که دچار کمبود اقتصادی ومادی است مسلما کمبودهای معنوی بسیاری خواهد داشت و انچه را که در جامعه های فقیر ان را اخلاق و مذهب می نامند متاسفانه معنویت دران جایی ندارد. میخواهم بگویم فقر همه جا سرک میکشد… فقرگرسنگی نیست: عریانی هم نیست …. فقر حتی گاهی زیر شمشهای طلا خود را پنهان میکند… فقر “چیزی” را نداشتن است: ولی ان چیز پول نیست :طلا هم نیست:غذا هم نیست… فقر ذهنها را مبتلا میکند… فقر اعجوبه ایست که بشکه های نفت در عربستان را تا ته سر میکشد … فقر همان گردو خاکیست که بر کتابهای فروش نرفته کتابفروشی مینشیند … فقر تیغه های برنده ماشین بازیافت است که روزنامه های برگشتی را خرد میکند … فقر کتیبه سه هزار ساله ایست که روی ان یادگاری نوشته اند … فقر چوست موزی است که از چنجره یک اتوموبیل به خیابان انداخته میشود … فقر شب را بی غذا سر کردن نیست : فقر روز را بی اندیشه سر کردن است.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.